هرآنچه باید درباره بیماری آلزایمر بدانید .

آلزایمر

بیماری آلزایمر نوعی اختلال عصبی پیشرونده است که باعث کوچک شدن مغز (آتروفی) و سلول های مغزی می شود . این بیماری شایع ترین علت زوال عقل است و کاهش مداوم تفکر ، مهارت های رفتاری و اجتماعی بوده که بر توانایی فرد برای عملکرد مستقل تأثیر می گذارد . شایان ذکر است که از حدود 50 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به زوال عقل ، بین 60 تا 70 درصد مبتلا به بیماری آلزایمر هستند . علائم اولیه بیماری شامل فراموشی اتفاقات یا گفتگوهای اخیر است .

با پیشرفت بیماری ، فرد مبتلا به آلزایمر دچار اختلال شدید حافظه می شود و توانایی انجام کارهای روزمره را از دست می دهد . داروها ممکن است به طور موقت علائم را بهبود بخشیده یا کاهش دهند . این روش های درمانی گاهی اوقات به افراد مبتلا به بیماری آلزایمر کمک می کند تا عملکرد خود را به حداکثر برسانند و برای مدتی استقلال خود را حفظ کنند . باید بدانید که در واقع هیچ درمانی برای درمان بیماری آلزایمر یا تغییر روند بیماری در مغز وجود ندارد . در ادامه مقاله هلث نوت با ما همراه باشید تا شرح کاملتری از این عارضه را برایتان بازگو کنیم .

 

 

علائم آلزایمر

علائم آلزایمر

کاهش حافظه علامت اصلی بیماری آلزایمر است . علائم اولیه شامل مشکل در به خاطر سپردن وقایع یا مکالمات اخیر است . با پیشرفت بیماری ، اختلالات حافظه بدتر شده و سایر علائم ایجاد می شود . در ابتدا ممکن است فردی که به بیماری آلزایمر مبتلا است از به یاد آوردن چیزها و سازماندهی افکار با مشکل روبرو باشد . یکی از اعضای خانواده یا دوست ممکن است بیشتر متوجه چگونگی بدتر شدن علائم شود . تغییرات مغزی مرتبط با بیماری آلزایمر منجر به مشکلات فزاینده ای در موارد زیر می شود که عبارت اند از :

حافظه

هر کس گاه به گاه دچار حافظه می شود ، اما از دست دادن حافظه مرتبط با بیماری آلزایمر همچنان ادامه دارد و بدتر می شود و بر توانایی عملکرد در محل کار یا خانه تأثیر می گذارد . در اینجا برخی از علائم  افراد مبتلا به آلزایمر را ذکر کرده ایم :

  • جملات و سوالات را بارها و بارها تکرار کردن
  • گفتگوها ، قرارها یا رویدادها را فراموش کردن
  • در مکان های آشنا گم شدن
  • نام اعضای خانواده و اشیاء روزمره را فراموش کردن
  • مشکل در یافتن کلمات مناسب برای شناسایی اشیا و بیان افکار

تفکر

بیماری آلزایمر ، به ویژه در مورد مفاهیم انتزاعی مانند اعداد ، باعث تمرکز و تفکر می شود . چند وظیفه ای به ویژه دشوار است و مدیریت امور مالی ، تعادل دفترچه های چک و پرداخت به موقع قبض ها ممکن است چالش برانگیز باشد . سرانجام ممکن است فرد مبتلا به آلزایمر نتواند اعداد را تشخیص داده و با آنها کنار بیاید .

قضاوت و تصمیم گیری

آلزایمر باعث کاهش توانایی تصمیم گیری و قضاوت منطقی در شرایط روزمره می شود . به عنوان مثال ، یک فرد ممکن است در تعاملات اجتماعی انتخاب های ضعیف یا غیر مشخصی انجام دهد یا لباس نامناسب با آب و هوا بپوشد . ممکن است پاسخ موثر به مشکلات روزمره ، مانند سوختن غذا روی اجاق گاز یا شرایط رانندگی غیرمنتظره دشوارتر باشد .

برنامه ریزی

فعالیت های روتین یک بار که به مراحل متوالی نیاز دارند ، مانند برنامه ریزی و پختن غذا یا انجام یک بازی مورد علاقه ، با پیشرفت بیماری به یک مبارزه تبدیل می شوند . در نهایت ، افراد مبتلا به آلزایمر پیشرفته اغلب فراموش می کنند که چگونه کارهای اساسی مانند لباس پوشیدن و استحمام را انجام دهند .

تغییر در شخصیت و رفتار

تغییرات مغزی که در بیماری آلزایمر رخ می دهد می تواند بر خلق و خو و رفتار تأثیر بگذارد . مشکلات ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • سرگردانی
  • افسردگی
  • بی علاقگی
  • نوسانات خلقی
  • تغییر در عادات خواب
  • کناره گیری اجتماعی
  • از دست دادن مهارها
  • بی اعتمادی به دیگران
  • تحریک پذیری و پرخاشگری
  • مهارت های حفظ شده
  • هذیان ، مانند باور داشتن به اینکه چیزی به سرقت رفته

علل آلزایمر

شناخت علت های بوجود آمدن این عارضه در تشخیص و انجام اقدامات لازمه برای این عارضه بسیار موثر می باشد . دلایل دقیق بیماری آلزایمر به طور کامل شناخته نشده است . اما در یک سطح اولیه ، پروتئین های مغز عملکرد طبیعی ندارند ، این کار باعث مختل شدن کار سلول های مغزی (سلول های عصبی) می شود و باعث ایجاد یک سری حوادث سمی می شود . نورون ها آسیب دیده ، ارتباط خود را با یکدیگر از دست می دهند و در نهایت می میرند . دانشمندان معتقدند که برای اکثر افراد ، بیماری آلزایمر ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی ، سبک زندگی و محیطی است که به مرور زمان بر مغز تأثیر می گذارد . کمتر از 1٪ از مواقع ، آلزایمر به دلیل تغییرات خاص ژنتیکی ایجاد می شود که عملا بیمار را به بیماری مبتلا می کند .

این موارد نادر معمولاً منجر به بروز بیماری در سنین میانسالی می شود .این آسیب اغلب در ناحیه ای از مغز شروع می شود که حافظه را کنترل می کند ، اما این روند سالها قبل از اولین علائم آغاز می شود . از دست دادن نورون ها به طریقی قابل پیش بینی به مناطق دیگر مغز گسترش می یابد . در اواخر مرحله بیماری ، مغز به طور قابل توجهی کوچک شده است . پلاک بتا آمیلوئید قطعه ای از پروتئین بزرگتر است . وقتی این قطعات بهم می پیوندند ، به نظر می رسد که اثر سمی بر سلول های عصبی دارند و ارتباط سلول به سلول را مختل می کنند .

این خوشه ها رسوبات بزرگتری به نام پلاک های آمیلوئید تشکیل می دهند که سایر بقایای سلولی را نیز شامل می شود . گره خوردن پروتئین های تاو نقشی در سیستم پشتیبانی و انتقال داخلی یک نورون برای حمل مواد مغذی و سایر مواد ضروری دارند. در بیماری آلزایمر ، پروتئین های تاو تغییر شکل داده و خود را به صورت ساختارهایی به نام گره های عصبی و الیافی سازمان می دهند . گره ها سیستم حمل و نقل را مختل می کنند و برای سلول ها سمی هستند .

 

 

عوامل خطر آلزایمر

عوامل خطر آلزایمر

برخی از مهم ترین عوامل خطر این بیماری عبارت اند از :

سن

افزایش سن بزرگترین عامل شناخته شده برای بیماری آلزایمر است . آلزایمر بخشی از پیری طبیعی نیست ، اما با افزایش سن احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر افزایش می یابد . سالانه چهار تشخیص جدید به ازای هر 1000 نفر در سنین 65 تا 74 سال ، 32 تشخیص جدید در هر 1000 نفر از 75 تا 84 سال و 76 تشخیص جدید در هر 1000 نفر در سن 85 سال و بالاتر وجود دارد .

تاریخچه خانوادگی و ژنتیک

اگر یکی از بستگان درجه یک مثل پدر یا مادر یا خواهر و برادر شما به این بیماری مبتلا باشند ، خطر ابتلا به آلزایمر تا حدودی بیشتر است . بیشتر مکانیسم های ژنتیکی آلزایمر در میان خانواده ها تا حد زیادی غیر قابل توضیح باقی مانده و عوامل ژنتیکی احتمالاً پیچیده هستند . یکی از فاکتورهای ژنتیکی بهتر درک شده ، نوعی ژن آپولیپوپروتئین E (APOE) است . تغییر ژن ، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش می دهد . تقریباً 25٪ تا 30٪ از افراد دارای آلل APOE e4 هستند ، اما همه افراد با این تغییر ژن به بیماری مبتلا نمی شوند .

سندرم داون

بسیاری از افراد مبتلا به سندرم داون به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند . این احتمالاً مربوط به داشتن سه نسخه از کروموزوم 21 است و متعاقباً سه نسخه از ژن پروتئین که منجر به ایجاد بتا آمیلوئید می شود . علائم و نشانه های آلزایمر در افراد مبتلا به سندرم داون 10 تا 20 سال زودتر از افراد عمومی نشان داده می شود .

ارتباط جنسی

به نظر می رسد تفاوت کمی در زنان و مردان وجود دارد ، اما ، به طور کلی ، زنان بیشتر مبتلا به این بیماری هستند زیرا آنها عموما بیشتر از مردان عمر می کنند .

ضربه به سر

افرادی که دچار ضربه شدید سر شده اند بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر هستند . چندین بررسی صورت گرفته نشان داد که در افراد 50 سال به بالا که دچار آسیب مغزی آسیب دیده (TBI) هستند ، خطر ابتلا به زوال عقل و بیماری آلزایمر افزایش می یابد . این خطر در افراد با TBI شدیدتر و چندگانه افزایش می یابد .

آلودگی هوا

ذرات آلودگی هوا می توانند باعث تخریب سیستم عصبی شوند . همچنین قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا به ویژه از اگزوز ترافیک و سوزاندن چوب با خطر زوال عقل بیشتری همراه می باشد .

مصرف بیش از حد الکل

از مدت ها قبل نوشیدن مقادیر زیادی الکل باعث تغییرات مغزی شناخته شده است . اختلالات مصرف الکل با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل ، به ویژه زوال عقل زودرس ارتباط دارد .

الگوی خواب ضعیف

بررسی های صورت گرفته نشان داده که الگوی خواب نامناسب ، مانند مشکل خوابیدن یا خواب ماندن ، با افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط می باشد .

سبک زندگی و سلامت قلب

بررسی ها نشان داده که عوامل خطر مرتبط با بیماری های قلبی نیز ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهند که برخی از آنها عبارت اند از:

  • چاقی
  • عدم ورزش
  • سیگار کشیدن
  • فشار خون بالا
  • کلسترول بالا
  • دیابت نوع 2
  • کنترل ضعیف

درمان آلزایمر

داروهای فعلی آلزایمر می توانند برای مدتی با علائم حافظه و سایر تغییرات شناختی کمک کنند . در حال حاضر برای درمان علائم شناختی از دو نوع دارو استفاده می شود :

مهار کننده های کولین استراز

این داروها با افزایش سطح ارتباط سلول به سلول با حفظ پیام رسان شیمیایی که در اثر بیماری آلزایمر در مغز تخلیه می شود ، عمل می کنند. این داروها معمولاً اولین داروهایی هستند که امتحان می شوند و بیشتر افراد بهبودهای ناچیزی در علائم مشاهده می کنند.مهار کننده های کولین استراز همچنین ممکن است علائم عصبی روانپزشکی مانند تحریک یا افسردگی را بهبود ببخشند. مهارکننده های کولین استراز که به طور معمول تجویز می شوند شامل دونپزیل (Aricept) ، گالانتامین (Razadyne) و ریواستیگمین (Exelon) است.

عوارض اصلی این داروها شامل اسهال ، حالت تهوع ، کاهش اشتها و اختلالات خواب است. در افراد مبتلا به اختلالات قلبی خاص ، عوارض جانبی جدی ممکن است شامل آریتمی قلبی باشد.

ممانتین (Namenda)

این دارو در شبکه ارتباطی سلول مغز دیگری کار می کند و روند پیشرفت علائم با بیماری آلزایمر متوسط ​​تا شدید را کند می کند. گاهی اوقات در ترکیب با یک مهار کننده کولین استراز استفاده می شود. عوارض جانبی نسبتاً نادر شامل سرگیجه و گیجی است.

 

 

درمان آلزایمر

سایر روش های درمانی

داروهای گیاهی مختلف ، ویتامین ها و سایر مکمل ها به عنوان آماده سازی که ممکن است از سلامت شناختی پشتیبانی کند یا از آلزایمر جلوگیری کند یا آن را به تعویق بیندازد . آزمایشات بالینی نتایج متفاوتی با شواهد اندکی برای تأیید آنها بعنوان درمانهای موثر ایجاد کرده است . برخی از روش های درمانی که اخیراً مورد مطالعه قرار گرفته اند عبارت اند از :

  • ورزش
  • تغذیه
  • ملاتونین
  • ویتامین E
  • کورکومین
  • اسیدهای چرب امگا 3
  • باغبانی یا صنایع دستی
  • خواندن یا گوش دادن به کتاب
  • گوش دادن به موسیقی یا رقصیدن

جلوگیری از آلزایمر

بیماری آلزایمر یک بیماری قابل پیشگیری نیست . با این حال ، تعدادی از عوامل خطر زندگی برای آلزایمر می توانند اصلاح شوند . بررسی ها نشان می دهد که تغییر در رژیم غذایی ، ورزش و عادات گام هایی برای کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی ، همچنین ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر اختلالات ایجاد کننده زوال عقل را کاهش دهند . گزینه های زندگی سالم برای قلب که ممکن است خطر ابتلا به آلزایمر را کاهش دهد شامل موارد زیر می باشد  :

  • ترک سیگار
  • ورزش منظم
  • داشتن یک رژیم غذایی با محصولات تازه ، روغن های سالم و غذاهای کم چربی
  • پیروی از دستورالعمل های درمانی برای کنترل فشار خون بالا ، دیابت و کلسترول بالا

عوارض آلزایمر

از دست دادن حافظه و زبان ، اختلال در قضاوت و سایر تغییرات شناختی ناشی از آلزایمر می تواند درمان سایر شرایط سلامتی را پیچیده کند . با پیشرفت بیماری آلزایمر به آخرین مراحل ، تغییرات مغزی بر عملکردهای جسمی مانند بلع ، تعادل و کنترل روده و مثانه تأثیر می گذارد . این تأثیرات می تواند آسیب پذیری را در برابر سایر مشکلات بهداشتی مانند موارد زیر افزایش دهد که عبارت اند از :

  • شکستگی
  • زخم بستر
  • یبوست یا اسهال
  • سوء تغذیه یا کم آبی بدن
  • آنفلوانزا ، ذات الریه و سایر عفونت ها
  • استنشاق غذا یا مایع به داخل ریه ها (آسپیراسیون)
  • مشکلات دندانی مانند زخم دهان یا پوسیدگی دندان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *