هر آنچه باید درباره عفونت گوش بدانید

عفونت گوش چیست ؟

گوش یکی از اندام های حساس در بدن است که ایجاد مشکل برای آن باعث اختلال در شنوایی و یا ناشنوایی می شود . در واقع عفونت گوش یکی از بیماری های شایع گوش است که بیشتر در کودکان نیز اتفاق می افتد . عفونت گوش نوعی عفونت باکتریایی یا ویروسی در گوش میانی است که این عفونت باعث ایجاد التهاب و تجمع مایعات در قسمت های داخلی گوش می شود .

گوش میانی فضایی پر از هوا است که در پشت پرده گوش قرار دارد . وظیفه این ماده شامل استخوان های ارتعاشی است که صدا را از خارج گوش به سیگنال های معنی دار برای مغز تبدیل می کند . در واقع عفونت گوش دردناک است زیرا التهاب و تجمع مایعات اضافی باعث افزایش فشار بر روی لاله گوش می شود . عفونت گوش در دو نوع حاد یا مزمن وجود دارد . در واقع عفونت های مزمن گوش ممکن است به طور دائمی به گوش میانی آسیب برساند و شنوایی خود را از دست بدهید . در این بخش از مقاله هلث نوت با ما همراه باشید تا با علائم و نحوه درمان آن بیشتر آشنا شوید .

 

عفونت گوش

علائم عفونت گوش

عفونت گوش دارای علائمی است که فرد را از وجود خود باخبر می کند ، در واقع این علائم و نشانه ها در بزرگسالان ، ساده است . بزرگسالان مبتلا به عفونت گوش ، علائمی چون درد و فشار گوش ، احساس مایع در گوش و کاهش شنوایی را تجربه می کنند ؛ کودکان طیف وسیع تری از علائم را تجربه می کنند . این شامل :

  •  کشیدن گوش
  • گوش درد ، به خصوص هنگام خوابیدن
  • مشکل خوابیدن
  • گریه بیش از حد طبیعی
  • عدم تعادل بدن 
  • مشکل در شنیدن
  • تب
  • بی اشتهایی
  • سردرد

 

انواع عفونت گوش

عفونت گوش در انواع مختلفی وجود دارد که در این قسمت به آن می پردازیم ، در واقع عفونت گوش به طور کلی به سه دسته تقسیم می شود :

1- اوتیت میانی حاد (AOM)

AOM شایع ترین و جدی ترین نوع عفونت گوش است که عدم درمان به موقع آن می تواند خطرات جدی بر روی سلامتی شما بگذارد . در این نوع از عفونت ، گوش میانی آلوده و متورم  شده و مایعات در پشت لاله گوش گیر می کند و تب نیز می تواند ایجاد شود .

2- اوتیت میانی با افیوژن (OME)

بعد از اینکه عفونت گوش روند خود را طی کرد ، ممکن است مقداری مایعات در پشت لاله گوش باقی بماند. فرد مبتلا به OME ممکن است علائمی را تجربه نکند ، اما پزشک می تواند مایعات باقیمانده را تشخیص دهد و برای رفع ان اقدام کند .

3- اوتیت میانی مزمن همراه با افیوژن

COME به مایعاتی اشاره دارد که به طور مکرر ( باعفونت و یا بدون عفونت ) به گوش میانی برمی گردد . این امر منجر به کاهش توانایی مبارزه با سایر عفونت ها و تأثیر منفی بر توانایی شنوایی می شود .

عفونت گوش

علل عفونت گوش

علل و عوامل بسیاری در عفونت گوش می تواند نقش داشته باشد . در واقع عفونت گوش اغلب با سرماخوردگی ، آنفولانزا یا پاسخ آلرژیک آغاز می شود . همه اینها باعث افزایش مخاط در سینوس ها می شوند و منجر به کند شدن مایع توسط لوله های استاش نیز می شوند . بیماری اولیه همچنین باعث التهاب مجاری بینی ، گلو و لوله های استاش می شود .

– نقش لوله های استاش

وظیفه ای که لوله های استاش دارند این است که گوش میانی را به پشت گلو متصل می کنند . در واقع انتهای این لوله ها برای تنظیم فشار هوا در گوش میانی ، تأمین مجدد هوا به این ناحیه و تخلیه ترشحات طبیعی ، باز و بسته می شوند .

عفونت تنفسی یا آلرژی می تواند لوله های استاش را مسدود کند و باعث تجمع مایعات در گوش میانی شود . اگر این مایعات از نظر باکتریایی آلوده شود ، می تواند باعث ایجاد عفونت در بدن شود . لوله های استاش در نوزادان و کودکان و بزرگسالان است و این بدان معناست که مایع به جای تخلیه ، بیشتر در لوله ها جمع می شود و خطر عفونت گوش را افزایش می دهد .

– نقش آدنوئیدها

از دیگر علل عفونت گوش می توان به آدنوئیدها اشاره کرد ، در واقع آدنوئیدها نوارهایی از بافت هستند که در پشت حفره بینی قرار دارند. آنها به باکتری ها و ویروس های در حال عبور واکنش نشان می دهند و نقشی در فعالیت سیستم ایمنی بدن دارند. با این حال ، آدنوئیدها گاهی اوقات می توانند باکتری ها را به دام بیندازند و این می تواند منجر به عفونت و التهاب لوله های استاش و گوش میانی شود .

آدنوئیدها نزدیک به دهانه لوله های استاش هستند و در صورت تورم می توانند باعث بسته شدن لوله ها شوند . کودکان دارای آدنوئیدهای نسبتاً بزرگی هستند که بیشتر از بزرگسالان فعال هستند. این موارد احتمال ابتلای کودکان به عفونت گوش را بیشتر می کند .

 

عفونت گوش

 

نحوه تشخیص عفونت گوش

برای تشخیص دقیق بیماری و علت درد گوش باید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید . در واقع بزرگسالانی که گوش درد یا تخلیه مایع از گوش را تجربه می کنند باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنند . اگر علائم بیش از 24 ساعت طول کشید ، درد شدید است و همراه با ترشح است ، یا اگر کودک کمتر از 6 ماه دارد ، حتما باید به پزشک مراجعه کنید .

یک پزشک یا پرستار با استفاده از اتوسکوپ به گوش مورد نظر نگاه می کنند تا ببیند که لاله گوش متورم است یا قرمز رنگ شده است ، همچنین ممکن است با استفاده از ابزاری به نام اتوسکوپ پنوماتیک هوا را در لاله گوش منفجر کنند . این به آنها کمک می کند تا ببیند که آیا لاله گوش حرکت می کند یا خیر . در صورت عدم وجود این احتمال وجود مایعات در گوش وجود دارد .

از تمپانومتری که با استفاده از فشار صدا و هوا ، مایعات در گوش را بررسی می کند نیز ممکن است استفاده شود.

 

عفونت گوش

 

نحوه درمان عفونت گوش

پس از تشخیص پزشک و تائید این که شما به عفونت گوش مبتلا شده اید ، می تواند بهترین راه درمان را برای شما انتخاب کند تا سریع تر بهبود یابید . پزشکی که متخصص اختلالات گوش ، بینی و گلو است ، به راحتی می تواند علائم ما را درمان کند . در واقع اگر علائم شما از بین نرفت و یا اگر علائم شما شروع به کندی کرده و به نظر می رسد گردن شما سفت است ، سریعا با پزشک خود این موضوع را در میان بگذارید . همچنین عفونت گوش مسری نیست و احتمال آسیب دائمی نیز کم است . ممکن است پزشک شما منتظر بماند تا ببیند علائم بدون هیچ گونه درمانی برطرف می شود یا خیر ، که گاهی اوقات این حالت به عنوان “انتظار مراقب” نامیده می شود .

  • از آنجا که عفونت گوش می تواند بسیار دردناک باشد ، تمرکز در درمان کنترل درد موثر است . درمان می تواند شامل مسکن های بدون نسخه ، مانند آسپرین ، ایبوپروفن و تایلنول باشد که به طور کلی در عرض یک یا دو ساعت شروع به اثر می کنند .

 

  • اگر مرحله انتظار و مشاهده جواب نداد یا عفونت شدید بود ، پزشکان ممکن است آنتی بیوتیک هایی مانند آموکسی سیلین را به مدت 7 تا 20 روز تجویز کنند . آنتی بیوتیک های خوراکی معمولاً برای عفونت در گوش میانی تجویز می شوند ، در حالی که احتمالاً عفونت های مربوط به کانال گوش به قطره گوش آنتی بیوتیک نیاز دارند . اگر بعد از دو روز مصرف آنتی بیوتیک تب یا درد دارید ، به پزشک خود اطلاع دهید.

 

  • اتمام کل درمان آنتی بیوتیکی تجویز شده ، حتی در صورت از بین رفتن علائم ، برای اطمینان از بازگشت عفونت مهم است. پزشک شما می خواهد برای اطمینان از موفقیت آمیز بودن درمان عفونت ، در طی یک ماه قرار ملاقات بعدی را تعیین کند.

 

  • یکی دیگر از راه های درمان عونت گوش ، درمان های طبیعی و خانگی است که در برخی از موارد که عفونت گوش شدید نباشد ، می تواند موثر عمل کند . برخی از این روش های خانگی از جمله استفاده از کمپرس گرم بر روی گوش آلوده هنگام خواب هنگامی که شدت درد بیشتر است. بعضی از اینها می توانند موجب تسکین شوند .

 

 

نحوه جلوگیری از عفونت گوش

برای جلوگیری از عفونت گوش بخصوص در کودکان می توان اقداماتی انجام داد . در حقیقت عفونت گوش بخصوص در کودکان بسیار شایع است و دلیل آن وجود سیستم ایمنی نابالغ و تفاوت در آناتومی گوش است . بهتر است بدانید که هیچ راه صددرصد و تضمینی برای جلوگیری از عفونت گوش وجود ندارد ، اما تعدادی توصیه و اقدامات برای کاهش خطر عفونت وجود دارد که عبارتند از :

  • کودکانی که واکسینه شده اند کمتر به عفونت گوش مبتلا می شوند. بنابراین سعی کنید برای جلوگیری از عفونت گوش کودک و نوزاد خود را واکسینه کنید .
  • دست های کودک خود را به صورت مرتب بشویید، این از گسترش بالقوه باکتری ها به کودک شما جلوگیری می کند و می تواند از سرماخوردگی و آنفولانزا نیز جلوگیری کند .
  • از قرار دادن کودک در معرض استعمال دود سیگار خودداری کنید؛ زیرا هر چه نوزادان بیشتر اوقات حو را در اطراف افرادی که سیگار می کشند بگذرانند ، بیشتر به عفونت گوش مبتلا می شوند.
  • در صورت امکان به نوزادان شیر دهید زیرا این به تقویت سیستم ایمنی آنها کمک می کند .
  • هنگام شیر دادن به نوزاد به او نشسته غذا دهید تا خطر جاری شدن شیر به گوش میانی کاهش یابد . اجازه ندهید کودک در حالت خوابیده ، سیر بخورد .
  • از اجازه دادن به فرزندتان برای بازی با کودکان بیمار خودداری کنید و سعی کنید میزان تماس آنها با مراقبت های گروهی یا گروه های زیادی از کودکان را به حداقل برسانید.
  • در صورت لزوم از آنتی بیوتیک استفاده نکنید ، زیرا عفونت گوش بیشتر در کودکانی که در 3 ماه گذشته دچار عفونت گوش شده اند ، به خصوص اگر تحت درمان با آنتی بیوتیک باشند ، بیشتر است .

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *