درباره فلج مغزی چه می دانید

فلج مغزی چیست ؟

از بیماری هایی که ناحیه مغز را درگیر می کند ، در حقیقت فلج مغزی گروهی از اختلالات است که بر حرکت و تن عضله یا وضعیت بدن تأثیر می گذارد . علت آن آسیب هایی است که هنگام رشد ، اغلب قبل از تولد ، به مغز نابالغ وارد می شود .

معمولا علائم و نشانه ها در دوران نوزادی یا بعد از ظاهر می شوند. به طور کلی ، فلج مغزی باعث اختلال در حرکات مرتبط با رفلکس های غیرطبیعی ، شلختگی یا سفتی اندام و تنه ، حالت غیر طبیعی ، حرکات غیر ارادی ، راه رفتن بی ثبات یا ترکیبی از این موارد می شود.

افراد مبتلا به فلج مغزی ممکن است در بلع دچار مشکل شوند و معمولاً عدم تعادل در عضلات چشم را دارند ، در این صورت است که چشم ها روی همان شی متمرکز نمی شوند . همچنین ممکن است به دلیل سفتی عضلات ، دامنه حرکتی آنها در مفاصل مختلف بدن کاهش یابد .

تأثیر فلج مغزی بر عملکرد بسیار متفاوت است . برخی از افراد مبتلا می توانند راه بروندو برخی دیگر برای راه رفتن نیز نیاز به کمک دارند . برخی از افراد عقل نرمال یا تقریباً عادی نشان می دهند ، اما برخی دیگر دارای ناتوانی ذهنی هستند. صرع ، کوری یا ناشنوایی نیز ممکن است وجود داشته باشد. در این بخش از مقاله هلث نوت با ما همراه باشید تا با علائم و تشخیص و نحوه درمان این بیماری بیشتر آشنا شوید .

فلج مغزی

علائم فلج مغزی

بیماری فلج مغزی دارای علائم و نشانه هایی است که هر کدام از آنها می توانند با یکدیگر متفاوت باشند .

در واقع مشکلات حرکتی و هماهنگی مرتبط با فلج مغزی عبارتند از :

  • تنوع در عضله ، مانند سفت یا بیش از حد فلاپی بودن
  • عضلات سفت و رفلکس های اغراق آمیز (اسپاستیک)
  • عضلات سفت و سخت با رفلکس های طبیعی (سفتی)
  • عدم تعادل و هماهنگی عضلانی (آتاکسی)
  • لرزش یا حرکات غیر ارادی
  • حرکات کند و آهسته
  • تأخیر در رسیدن به نقاط عطف مهارت های حرکتی ، مانند فشار آوردن روی بازوها ، نشستن یا خزیدن
  • علاقه به یک طرف بدن ، مانند رسیدن با یک دست یا کشیدن پا هنگام خزیدن
  • مشکل در راه رفتن ، مانند راه رفتن روی انگشتان پا ، راه رفتن خمیده ، راه رفتن قیچی مانند با زانوها ، راه رفتن گسترده یا راه رفتن نامتقارن
  • ریزش بیش از حد یا مشکلات بلع
  • مشکل در غذا خوردن
  • تأخیر در رشد گفتار یا مشکل در صحبت کردن
  • مشکلات یادگیری
  • مشکل در مهارت های حرکتی خوب ، مانند دکمه زدن لباس یا برداشتن وسایل
  • تشنج

فلج مغزی می تواند کل بدن را تحت تأثیر قرار دهد ، یا ممکن است در درجه اول فقط به یک اندام یا یک طرف بدن محدود شود . اختلال مغزی باعث فلج مغزی با گذشت زمان تغییر نمی کند ، بنابراین علائم معمولاً با افزایش سن بدتر نمی شوند.

با این حال ، با بزرگتر شدن کودک ، برخی از علائم ممکن است کم و بیش آشکار شوند . کوتاه شدن عضله و سفتی عضله در صورت عدم درمان تهاجمی ممکن است بدتر شود.

ناهنجاری های مغزی مرتبط با فلج مغزی نیز ممکن است به سایر مشکلات عصبی کمک کند ، از جمله:

  • مشکل دیدن و شنیدن
  • ناتوانی های فکری
  • تشنج
  • درک غیر طبیعی لمس یا درد
  • بیماری های مربوط به دهان و دندان
  • شرایط بهداشت روانی
  • بی اختیاری ادرار

 


بیشتر بدانید:

پرکاری تیروئید ؛ علائم و نحوه درمان آن


 

علل فلج مغزی

معمولا فلج مغزی قبل از تولد کودک به دلیل ناهنجاری های ایجاد شده و اختلالات مغزی ایجاد می شود ؛ اما در بسیاری از موارد ، علت آن مشخص نیست . عواملی که می توانند منجر به مشکلات رشد مغز شوند عبارتند از:

  • جهش های ژنی که باعث رشد غیر طبیعی می شوند .
  • عفونت های مادر که روی جنین در حال رشد تأثیر می گذارد .
  • سکته مغزی جنین ، اختلال در خون رسانی به مغز در حال رشد
  • خونریزی در رحم یا به عنوان یک نوزاد تازه متولد شده
  • عفونت نوزادان که باعث التهاب در مغز یا اطراف آن می شود .
  • آسیب دیدگی سر به نوزاد در اثر تصادف یا سقوط وسیله نقلیه موتوری
  • کمبود اکسیژن به مغز مربوط به زایمان دشوار یا زایمان است ، اگرچه خفگی مربوط به هنگام تولد معمولا کمتر از آنچه تصور می شود .

 

فلج مغزی

نحوه تشخیص فلج مغزی

در حقیقت علائم و نشانه های فلج مغزی به مرور و گذشت زمان پیدا و آشکار می شوند ، بنابراین ممکن است تا چند ماه پس از تولد نوزاد متوجه تشخیص آن نمی شود .

در هنگام مراجعه کودک به پزشک ، او در مرحله اول علائم و نشانه های کودک و رشد و نمو و سابقه پزشکی کودک را بررسی می کند و معاینه فیزیکی را انجام می دهد . همچنین پزشک ممکن است شما را به یک پزشک متخصص و باتجربه در زمینه درمان کودکان مبتلا به بیماری مغز و سیستم عصبی (یا همان متخصص مغز و اعصاب کودکان ، متخصص طب توانبخشی و توانبخشی کودکان یا متخصص رشد کودک) ارجاع دهد .

پزشک شما همچنین ممکن است یک سری آزمایش برای تشخیص و رد سایر علل احتمالی تجویز کند که عبارتند از :

– اسکن مغز

از دیگر روش های تشخیص ، اسکن مغز می باشد . در واقع فناوری های تصویربرداری از مغز می توانند مناطق آسیب دیده یا رشد غیرطبیعی مغز را آشکار کنند. این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

در اسکن MRI از امواج رادیویی و یک میدان مغناطیسی برای تولید تصاویر دقیق یا مقطعی از مغز کودک شما استفاده می شود. MRI اغلب می تواند ضایعات یا ناهنجاری های مغز کودک شما را تشخیص دهد.

این تست بدون درد است اما پر سر و صدا است و انجام آن ممکن است یک ساعت طول بکشد. به احتمال زیاد کودک شما از قبل بیهوشی عمومی آرام بخش یا سبک دریافت خواهد کرد.

– سونوگرافی جمجمه

این نوع آزمایش را می توان در دوران نوزادی نیز انجام داد. در سونوگرافی جمجمه از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تولید تصاویر مغز استفاده می شود . سونوگرافی تصویری دقیق تولید نمی کند ، اما ممکن است مورد استفاده قرار گیرد زیرا سریع و ارزان است و می تواند ارزیابی مقدماتی با ارزشی از مغز ارائه دهد .

– الکتروانسفالوگرام (EEG)

اگر کودک شما مشکوک به تشنج باشد ، EEG می تواند شرایط را بیشتر ارزیابی کند. تشنج می تواند در کودک مبتلا به صرع ایجاد شود . در آزمایش EEG ، یک سری الکترود به پوست سر کودک شما متصل می شود.

EEG فعالیت الکتریکی مغز کودک شما را ثبت می کند. معمولاً ایجاد تغییر در الگوهای طبیعی موج مغزی در صرع است.

– تست های آزمایشگاهی

برای غربالگری مشکلات ژنتیکی یا متابولیکی ممکن است از آزمایش خون ، ادرار یا پوست استفاده شود.

 

فلج مغزی

نحوه درمان فلج مغزی

افرادی که به فلج مغزی دچار شدند از جمله کودکان و بزرگسالان به مراقبت های پزشکی طولانی مدت نیاز دارند . علاوه بر یک متخصص اطفال یا متخصص مغز و اعصاب کودکان برای نظارت بر مراقبت های پزشکی کودک شما ، این تیم ممکن است شامل انواع درمانگران و متخصصان بهداشت و روان باشد .

– مصرف برخی داروها

مصرف برخی از داروهایی که می توانند تنگی عضلات را کاهش دهند ممکن است برای بهبود توانایی های عملکردی ، درمان درد و مدیریت عوارض مربوط به اسپاستیک یا سایر علائم فلج مغزی استفاده شوند .

– تزریق عضله یا عصب

برای درمان سفت شدن یک عضله خاص ، پزشک ممکن است تزریق onabotulinumtoxinA (بوتاکس ، دیسپورت) یا عامل دیگری را توصیه کند. کودک شما تقریباً هر سه ماه یک بار به آمپول احتیاج دارد .

عوارض جانبی می تواند شامل درد در محل تزریق و علائم خفیف مانند آنفولانزا باشد. از دیگر عوارض جدی دیگر می توان به دشواری تنفس و بلع اشاره کرد .

– شل کننده های عضلانی دهان

از داروهایی مانند دیازپام (والیوم) ، دانترولن (دانتریوم) ، باكلوفن (گابلوفن ، لیورسال) و تیزانیدین (زانافلكس) اغلب برای شل كردن عضلات استفاده می شود .

دیازپام خطر وابستگی دارد ، بنابراین برای استفاده طولانی مدت توصیه نمی شود . عوارض جانبی این داروها شامل خواب آلودگی ، تغییرات فشارخون و خطر آسیب کبدی است که نیاز به نظارت دارد .

در برخی موارد ، باکلوفن با لوله به نخاع پمپ می شود. پمپ با جراحی در زیر پوست شکم کاشته می شود.

همچنین ممکن است به کودک شما داروهایی برای کاهش آب ریزش تجویز شود که احتمالاً تزریق بوتاکس در غدد بزاقی می باشد .

 

فلج مغزی

روش های درمانی

انواع روش های درمانی نقش مهمی در درمان فلج مغزی دارند:

– فیزیوتراپی

فیزیوتراپی تمرینات و تمرینات عضلانی می تواند به قدرت ، انعطاف پذیری ، تعادل ، رشد حرکتی و تحرک کودک کمک کند. همچنین می توانید یاد بگیرید که چگونه با خیال راحت از نیازهای روزمره فرزندتان در خانه مانند حمام دادن و غذا دادن به کودک مراقبت کنید.

برای یک تا دو سال اول پس از تولد ، هر دو متخصص طب فیزیکی و کاردرمانی با مسائلی مانند کنترل سر و تنه ، غلتاندن و گرفتن پشتیبانی می کنند. بعداً ، هر دو نوع درمانگر در ارزیابی صندلی چرخدار نقش دارند.

براکت یا آتل ممکن است برای کمک به عملکرد کودک مانند بهبود راه رفتن و کشش عضلات سفت به کودک شما توصیه شود.

– کار درمانی

کار درمانگرها برای کمک به فرزند شما در کسب استقلال در فعالیت های روزانه و کارهای روزمره در خانه ، مدرسه و جامعه است . تجهیزات تطبیقی ​​توصیه شده برای کودک شما می تواند شامل واکرها ، عصاهای چهار پا ، سیستم های نشیمن یا صندلی های چرخدار برقی باشد .

– گفتار درمانی

یکی دیگر از روش های درمانی ، گفتار درمانی است . در حقیقت آسیب شناسان گفتار زبان می توانند به بهبود توانایی کودک در صحبت واضح یا برقراری ارتباط با استفاده از زبان اشاره کمک کنند . در صورت دشوار بودن ارتباط ، آنها می توانند استفاده از وسایل ارتباطی مانند رایانه و سینت سایزر را آموزش دهند.

گفتاردرمانی همچنین می تواند مشکلات مربوط به غذا خوردن و بلع را برطرف کند.

– درمان تفریحی

برخی از کودکان از فعالیت های ورزشی تفریحی یا رقابتی منظم یا سازگار مانند سوارکاری درمانی یا اسکی بهره مند می شوند. این نوع درمان می تواند به بهبود مهارت های حرکتی ، گفتاری و بهزیستی احساسی کودک نیز می تواند کمک کند .

 

– جراحی ارتوپدی

کودکانی که دچار انقباض شدید یا تغییر شکل هستند ممکن است نیاز به جراحی در استخوان ها یا مفاصل داشته باشند تا دست ها ، باسن یا پاها را در موقعیت صحیح خود قرار دهند.

روش های جراحی همچنین می توانند عضلات و تاندون هایی را که با انقباض کوتاه می شوند ، افزایش دهند. این اصلاحات می تواند درد را کاهش داده و تحرک را بهبود بخشد. این روش ها همچنین می توانند استفاده از واکر ، بریس یا عصا را آسان کنند.

– برش رشته های عصبی (ریزوتومی پشتی انتخابی)

در برخی موارد شدید ، اگر سایر درمان ها کمکی نکرده باشند ، جراحان ممکن است اعصاب خدمت کننده عضلات اسپاستیک را در روشی به نام ریزوتومی پشتی انتخابی برش دهند. این باعث شل شدن عضله و کاهش درد می شود ، اما می تواند باعث بی حسی شود .

 

 


بیشتر بدانید:

هر آنچه باید راجع به سردردهای سینوسی بدانید


 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *