درباره بیماری اوتیسم چه می دانید

اوتیسم چیست؟

اوتیسم نوعی بیماری است که با وجود اختلال در عصب مرتبط است ، در واقع اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اصطلاح گسترده است که برای توصیف گروهی از اختلالات عصبی به کار برده می شود.

معمولا این اختلالات با مشکلات ارتباطی و تعامل اجتماعی مشخص می شوند. افراد مبتلا به ASD اغلب علائم یا الگوهای رفتاری محدود ، تکراری و کلیشه ای را نشان می دهند .

ASD بدون در نظر گرفتن نژاد ، فرهنگ و پیشینه اقتصادی در افراد مختلف در سراسر جهان یافت می شود. همچنین بهتر است بدانید که این بیماری در پسران بیشتر از دختران اتفاق می افتد و با نسبت 4 به 1 زن و مرد وجود دارد .

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد موارد ASD رو به افزایش است. برخی علت این افزایش را به عوامل محیطی نسبت می دهند . در این مقاله از هلث نوت با ما همراه باشید تا با بیماری اوتیسم بیشتر آشنا شوید .

 

بیماری اوتیسم

علائم بیماری اوتیسم

در واقع علائم اوتیسم معمولاً بین 12 تا 24 ماهگی و در اوایل کودکی به وجود می آید . در عین حال ، علائم ممکن است زودتر و یا دیرتر ظاهر شود .

گفتنی است که علائم اولیه ممکن است شامل تاخیر قابل توجه در زبان یا پیشرفت اجتماعی باشد .

معمولا علائم اوتيسم را می توان به دو دسته تقسیم کرد:

  1. مشکلات ارتباط و تعامل اجتماعی
  2. الگوهای محدود یا تکراری رفتار یا فعالیت

مشکلات ارتباط و تعامل اجتماعی شامل موارد زیر است:

  • مسائل مربوط به ارتباطات
  • از جمله مشکلات اشتراک احساسات
  • به اشتراک گذاشتن علایق یا حفظ مکالمه عقب و بعدی
  • مسائل مربوط به ارتباطات غیر کلامی، مانند مشکل در حفظ ارتباط چشمی یا خواندن زبان بدن
  • توسعه و حفظ روابط دشوار است

 


بیشتر بدانید :

هر آنچه باید درمورد صندوق بشکه ای بدانید.


 

الگوهای محدود یا تکراری از رفتار ها شامل موارد زیر است:

  • حرکات تکراری و یا الگوهای گفتار تکراری
  • پیروی سفت و سخت به کارهای روزمره یا رفتارهای خاص
  • افزایش یا کاهش حساسیت به اطلاعات حسی خاص از محیط اطراف خود ، مانند ابراز واکنش منفی به صداهای خاص
  • علائم یا دغدغه های ثابت شده

افراد در هر گروه با دقت بررسی می شوند و شدت علائم آنها ذکر و یادداشت می شود. برای دریافت تشخیص ASD ، فرد باید هر سه علائم را در دسته اول و حداقل دو علامت در دسته دوم نشان دهد.

 

بیماری اوتیسم

 

علل ایجاد بیماری اوتیسم

تاکنون علت دقیق و واضح این بیماری شناخته و کشف نشده است اما تحقیقات انجام شده نشان می دهد که هیچ علت واحدی برای این بیماری وجود ندارد.

برخی از علل ابتلا به اوتيسم عبارتند از:

  • داشتن سابقه خانوادگی مبتلا به اوتیسم
  • جهش ژنتیکی
  • سندرم X شکننده و سایر اختلالات ژنتیکی
  • در والدین بزرگتر متولد شده اند
  • داشتن وزن کم هنگام تولد
  • عدم تعادل متابولیک
  • قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین و سموم محیطی
  • سابقه عفونت های ویروسی
  • قرار گرفتن در معرض جنین در برابر داروهای والپروئیک اسید (Depakene) یا تالیدومید (تالومید)

مطابق با انستیتوی ملی اختلالات عصبی و سكته مغزی (NINDS) ، با بررسی عواملی چون ژنتیك و محیط  که در ایجاد این بیماری دخیل هستند می توان تشخیص داد كه آیا فرد به اوتیسم مبتلا شده است یا خیر.

 

بیماری اوتیسم

نحوه تشخیص بیماری اوتیسم

برای تشخیص دقیق این بیماری باید حتما به پزشک متخصص مراجعه کرد . تشخیص اوتيسم شامل چندین غربالگری و آزمایشهای ژنتیکی و ارزیابی های مختلف است که پزشک بتواند به وسیله آن بهترین درمان را برای بهبودی بیمار انتخاب کند .

– غربالگری فرایند رشد

غربالگری بررسی فرایند رشد کوتاه مدت است که طی انجام این فرایند مشخص می شود ایا کودک مهارتهای اساسی را در زمان مشخص به دست آورده است و یا اینکه دچار تاخیر درآنها است .

در این فرایند ارزیابی از والدین سوالاتی پرسیده می شود و در مواقعی نیز با بازی با کودک مهارتهای او و سطح یادگیری او مورد بررسی قرار می گیرد و همینطور صحبت ، رفتار و حرکت او را مورد ارزیابی قرار می دهند . این غربالگری باید در ماههای 18،9 و 24 ماهگی صورت پذیرد. در سن 9 ماهگی غربال بایستی برای کودکانی که زودرس یا کم وزن هستند و یا خواهر با برادر به اوتیسم  مبتلا هستند و یا وقفه ای در فرایند رشد انها به وجود امده الزاما صورت پذیرد .

این فرایند در کشور ما اکنون توسط پایگاههای بهداشت و پایگاه های دائم تشخیص اختلال اوتيسم تحت نظارت سازمان بهزیستی صورت می پذیرد و برای این منظور از آزمایش های MCHAT و ASQ نیز میتوان بهره گرفت. در صورتی که کودک در این غربال نشانه ها و علائم نخستین اختلال اوتیسم را از خود نشان داد که باعث نگرانی والدین و تردید متخصص می گردد، بایستی ارزیابی جامع تشخیصی نیز برای کودک صورت پذیرد .

توجه به این نکته ضروری است که غربالگری تشخیصی نیست. کودکانی که برای ASD غربالگری مثبت می کنند لزوماً این اختلال را ندارند. علاوه بر این ، بعضی اوقات غربالگری هر کودکی را که مبتلا به ASD است تشخیص نمی دهد .

 

– سایر آزمایشات

همچنین ممکن است پزشک برای کودک شما ترکیبی از آزمایشات اوتیسم را تجویز کند ، از جمله:

  • آزمایش DNA بیماریهای ژنتیکی
  • بررسی و ارزیابی رفتاری
  • تست های دیداری و شنیداری برای رد هرگونه مشکل در بینایی و شنوایی که مربوط به اوتیسم نیست
  • غربالگری کاردرمانی
  • پرسش نامه های تکاملی ، مانند برنامه مشاهده تشخیصی اوتیسم (ADOS)

تشخیص ها به طور معمول توسط گروهی از متخصصان انجام می شود. این تیم ممکن است شامل روانشناسان کودک ، کاردرمانگرها یا آسیب شناسان گفتار و زبان باشد .

 

بیماری اوتیسم

نحوه درمان بیماری اوتیسم

تاکنون هیچ روش درمانی قطعی برای اوتیسم کشف نشده است ، اما روشهای درمانی و سایر ملاحظات درمانی می توانند به افراد در بهبود احساس یا کاهش علائم نیز کمک کنند .

بسیاری از روشهای درمانی شامل روشهای درمانی مانند:

  • درمان رفتار کلامی
  • کار درمانی
  • فیزیوتراپی
  • گفتاردرمانی
  • دارو درمانی

 

– درمان رفتار کلامی

در این مرحله از درمان پزشک ، رفتار کلامی ارتباط و گفتار و زبان را به کودک دارای اوتیسم اموزش می دهد . این رویکرد نیز مبتنی بر اصول ( ABA ) و نظریه رفتار گرایانه بی اف اسکینر است. این رویکرد فرد دارای اوتیسم را ترغیب می کند که با ارتباط واژه ها به اهداف ، زبان را یاد بگیرد.کودک می اموزد که با استفاده از کلمه ها می تواند به اشیاء یا اهداف دلخواه خود برسد .

بر طبق مطالعات اسکینر رفتار کلامی به چهار الگوی کلامی تقسیم می گردد:

  • پژواک : این الگو هنگامی استفاده می شود که گوینده چیزی را می گوید و شنونده به طور دقیق همان چیزی که شنیده است را تکرار می کند .
  • درخواستها : این الگو می تواند تصوری باشد به عنوان خواسته یا دستور در زمانی که شخصی خواسته یا فرمانی صادر می کند . یک در خواست به طور معمول پیامدی برای گوینده در بر خواهد داشت .
  • نامیدن ها : می تواند اشاره ای باشد از برچسب زدن به یک شی یا یک موضوع .
  • درون کلامی : این الگو را می توان به عنوان تشبیهی برای یک گفتگو دانست . در ابتدا یک سوال پرسیده می شود و سپس یک پاسخ دریافت می گردد .

درمان رفتار کلامی و ABA از تکنیک های مشابهی برای کار با کودکان استفاده می کنند و در مرکز اردیبهشت نیز از ترکیب این دو شیوه برای اموزش گفتار کودک دارای اوتیسم استفاده می گردد .

 

– کار درمانی

این مرحله از درمان به فرد بیمار کمک می کند تا مهارتهای شناختی ،جسمی ،اجتماعی و حرکتی وی ارتقا پیدا کند. هدف این روش بهبود مهارتهای زندگی است که به فرد امکان زندگی مستقل را می دهد.برنامه های کار درمانی برای کودک دارای اوتیسم بیشتر حول و حوش مهارتهای بازی،استراتژی های یادگیری و موضوعات حسی و حرکتی متمرکز است.

 

– گفتار درمانی

گفتار درمانی را می توان یکی از بهترین روشهای پیشنهادی برای کودکان دارای اوتیسم دانست که در کشور ما نیز به صورت گسترده در دسترس خانواده ها قرار دارد و اگر یک متخصص خوب گفتاردرمان بتواند با کودک شما کار کند می تواند در کنار رفتاردرمانی کمک بی نظیری به بهبودی کودک شما داشته باشد .

این روش می تواند به فرد مبتلا به اوتیسم کمک کند تا ارتباط کلامی و غیر کلامی و ارتباط اجتماعی خود را بهبود بخشند تا به روشهای مفید تر و کاربردی تری در برقراری ارتباط دست پیدا کند.کودکان دارای اوتیسم اصولا مشاهده می گردد که نیازمند مداخلات دهانی هستند و برای این منظور گفتاردرمان است که می تواند خانواده را در بهبود مهارتهای خوردن بلعیدن و….ارائه ماساژهای متناسب برای بهبود سیستم دهانی کودک همراهی کند .

 

– دارو درمانی

تاکنون هیچ دارویی برای درمان قطعی اوتيسم کشف نشده است و یا دارویی که بتواند بر روی تمامی علائم اختلال اختلال طیف اوتیسم تاثیر گذار باشد. اما برخی داروها هستند که می توانند باعث ایجاد اختلال در برخی از علائم شوند ، در واقع  اغلب دارو هایی که برای درمان در زمینه اختلال طیف اوتيسم استفاده می گردد برای مقابله با یک رفتار خاص ازجمله کاهش رفتار تحریک پذیر و پرخاشگری مورد استفاده است .

به حداقل رساندن هر یک از علائم این اختلال به کودک دارای اوتیستیم این امکان را می دهد که بر روی موارد دیگر از جمله یاد گیری و ارتباطات تمرکز کند. تحقیقات در زمینه دارو درمانی نشان دهنده این واقعیت اند که دارو درمانی درکنار رفتار درمانی بایستی مورد استفاده قرار گیرد و دارو به تنهایی نمی تواند برای یک کودک نجات بخش باشد .

FDA تنها دو داروی ریسپریدون و آپیپیرازول را برای اختلال طیف اوتيسم و برای درمان رفتار تحریک پذیر این کودکان مورد تایید قرار داده است و سایر دارو هایی که برای درمان موارد دیگر در اختلال طیف اوتيسم مورد استفاده است برای این منظور خاص مورد تایید FDA نیست.

در عین حال برخی از دارو های مورد استفاده نیز برای افراد اوتیستیک زیر 18 سال نیز تایید نشده است . هر یک از دارو ها می تواند عوارض جانبی خاص خود را داشته باشد که البته بیشتر عوارض جانبی این دارو ها با همدیگر مشترک است اما با این حال اطلاع دقیق از عملکرد دارو و عوارض آن بسیار مهم است.

 


بیشتر بدانید :

همه آنچه باید درباره خشکی پوست بدانید


 

– سایر درمان های جایگزین

درمان های جایگزین برای مدیریت اوتيسم ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • مصرف ویتامین های با دوز بالا
  • شلات درمانی ، که شامل گرگرفتگی فلزات از بدن است
  • درمان با اکسیژن هایپربار
  • ملاتونین برای رفع مشکلات خواب

تحقیقات در مورد درمان های جایگزین متفاوت است و برخی از این درمان ها می توانند خطرناک و سلامتی فرد را به خطر بی اندازد .

علاوه بر روشهای درمانی بالا می توان از ماساژ ، پتو و لباس وزن دار ، تا حدی این بیماری را کنترل کرد و به آرامش رسید. با این حال ، نتایج درمانی متفاوت خواهد بود .

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *