هر آنچه باید درباره هپاتیت B بدانید

هپاتیت B چیست؟

هپاتیت B، وجود نوعی عفونت در کبد است که توسط ویروس ایجاد می شود. واژه (هپاتیت) به معنی التهاب کبد است. انواع دیگر هپاتیت نیز وجود دارد. موارد ایجاد شده توسط ویروس ها نیز شامل هپاتیت A و هپاتیت C است . برای جلوگیری از آن واکسن وجود دارد که میتوان به وسیله آن از بدن خود مراقبت کرد .

این نوع بیماری در برخی از افراد به صورت حاد و خفیف وجود دارد و می تواند پس از چند روز ، فرد بهبودی خود را بدست آورد ، اما در برخی دیگر ممکن است به صورت مزمن باشد و برای مدت طولانی فرد را درگیر خود کند . اگر به صورت مزمن باشد ، می تواند باعث ایجاد زخم در اندام ، نارسایی کبدی و سرطان شود و حتی می تواند سلامتی فرد را به خطر انداخته و زندگی او را تهدید کند .

وقتی افراد با خون ، زخم های باز یا مایعات بدن فردی که به ویروس هپاتیت B مبتلا است تماس پیدا می کنند ، به این بیماری مبتلا می شود . این عارضه بسیار خطرناک و جدی است . اگر در بزرگسالی به این بیماری مبتلا شوید ، نباید اجازه دهید که بیماری طولانی مدت باشد. بدن شما در عرض چند ماه با آن مبارزه می کند و تا آخر عمر ممکن است این بیماری همراه شما باشد . این بدان معناست که دیگر نمی توانید آن را دریافت کنید. اما اگر هنگام تولد به آن مبتلا شوید ، بعید است که از بین برود. در این مقاله از هلث نوت با ما باشید تا با این نوع بیماری هپاتیت بیشتر آشنا شوید .

هپاتیت B

 

علائم هپاتیت B

هپاتیت B  اگر به صورت حاد باشد ، در بیشتر موارد دارای علائم و نشانه نخواهد بود . به عنوان مثال ، غیر معمول است که کودکان کمتر از 5 سال در صورت آلودگی علائم داشته باشند .

برخی از علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • زردی ( که شامل زردی پوست و یا زردی چشم می شود)
  • مدفوع به رنگ روشن
  • تب
  • خستگی همیشگی
  • مشکل معده مانند از دست دادن اشتها ، حالت تهوع و استفراغ
  • شکم درد
  • درد مفصل

علائم ممکن است به مدت 1 تا 6 ماه پس از ابتلا به ویروس ظاهر نشوند و شما علائمی نداشته باشید. حدود یک سوم افرادی که به این بیماری مبتلا هستند ، این بیماری را ندارند و فقط از طریق آزمایش خون متوجه بیماری خود می شوند.

علائم عفونت طولانی مدت (مزمن) هپاتیت B نیز همیشه نشان داده نمی شود. اگر چنین شود ، ممکن است مانند عفونت کوتاه مدت (حاد) باشد .

 


بیشتر بدانید:

هر آنچه باید راجع به کم خونی بدانید.


 

علل هپاتیت B

این عامل توسط ویروس هپاتیت B ایجاد می شود ، و از طریق خاصی می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود. حتی اگر احساس بیماری نکنید و علائمی نداشته باشید ممکن است به این بیماری مبتلا شده باشید.

رایج ترین و معمول ترین راه های ابتلا به هپاتیت B عبارتند از:

  •  در صورت داشتن رابطه جنسی محافظت نشده با فردی که این بیماری را داشته باشد و ترشحات خون ، بزاق ، مایع منی در واژن همسرتان وارد شود ، می تواند به این بیماری مبتلا شود .
  • سوزن های مشترک ویروس از طریق سوزن و سرنگ های آلوده به خون آلوده به راحتی پخش می شود.
  • همچنین کارکنان مراقبت های بهداشتی و هر کس دیگری که با خون انسان تماس پیدا کند می تواند از این طریق به این ویروس مبتلا شود .
  • مادر به فرزند زنان باردار مبتلا به هپاتیت B می توانند آن را هنگام زایمان به نوزادان خود منتقل کنند . اما یک واکسن وجود دارد که از ابتلای نوزادان به این ویروس جلوگیری می کند.
  • هپاتیت B از طریق بوسیدن ، غذا یا آب ، ظروف مشترک ، سرفه یا عطسه یا لمس گسترش نمی یابد .

 

هپاتیت B

نحوه تشخیص هپاتیت B

برای تشخیص دقیق بهتر است که به پزشک مراجعه کنید . در ابتدا پزشک از علائم و حالات شما سوال می کند و سپس یک معاینه کامل بدنی را انجام می دهد . پزشک با استفاده از آزمایش خون می تواند تشخیص دهد که آیا کبد شما ملتهب است یا نه . اگر علائم هپاتیت B و سطح بالایی از آنزیم های کبدی را دارید ، آزمایشات زیر را باید انجام دهید:

– آنتی ژن و آنتی بادی سطح هپاتیت (B HBsAg)

آنتی ژن ها پروتئین های موجود در ویروس هپاتیت B هستند. آنتی بادی ها پروتئین های ساخته شده توسط سلول های ایمنی بدن شما هستند. آنها بین 1 تا 10 هفته پس از مواجهه در خون شما ظاهر می شوند. در صورت بهبودی ، پس از 4 تا 6 ماه از بین می روند. اگر آنها بعد از 6 ماه هنوز در آنجا باشند ، وضعیت شما مزمن است .

– آنتی بادی سطح هپاتیت B (ضد HBs)

این موارد پس از ناپدید شدن HBsAg نشان داده می شوند. اینها باعث می شوند تا آخر عمر در برابر هپاتیت B مصون باشید.
اگر بیماری شما مزمن شود ، پزشک ممکن است از کبد شما یک نمونه بافت بیوپسی بگیرد . این به آنها می گوید که پرونده شما چقدر جدی است همچنین ممکن است سونوگرافی کبد برای بررسی میزان آسیب کبدی انجام شود .

 

هپاتیت B

نحوه درمان هپاتیت B

اگر شما احساس می کنید علائم هپاتیت را دارید بهتر است هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید . هرچه زودتر پیگیر درمان خود شوید ،برای سلامتی شما بهتر است. آنها به شما واکسن و یک گلوبولین ایمنی از هپاتیت B می دهند. این پروتئین سیستم ایمنی بدن شما را تقویت کرده و به آن کمک می کند تا از بروز عفونت جلوگیری کند .

شما باید از چیزهایی که می توانند به کبد آسیب برسانند مانند الکل و قرص استامینوفن خودداری کنید . قبل از مصرف هرگونه داروی دیگر ، درمان های گیاهی یا مکمل ها با پزشک خود مشورت کنید . برخی از آنها نیز می توانند به این اندام آسیب برسانند . همچنین ، بهتر است که یک رژیم غذایی سالم داشته باشید .

اگر عفونت برطرف شود ، پزشک به شما می گوید شما ناقل غیرفعال هستید. این بدان معناست که دیگر ویروسی در بدن شما وجود ندارد ، اما آزمایشات آنتی بادی نشان می دهد که شما در گذشته به هپاتیت B مبتلا بوده اید یا خیر.

اگر عفونت بیش از 6 ماه فعال باشد ، پزشک به شما می گوید که شما هپاتیت فعال مزمن دارید. آنها ممکن است برخی از این داروها را برای درمان تجویز کنند:

انتکاویر ( باراکلود ): این جدیدترین داروی هپاتیت B است. می توانید آن را به صورت مایع یا قرص مصرف کنید.

تنوفوویر ( ویراد ): این دارو بصورت پودر یا قرص تهیه می شود. اگر آن را مصرف کنید ، پزشک مرتباً بررسی می کند که به کلیه های شما صدمه ای نمی زند.

لامیوودین (3tc ، Epivir A / F ، Epivir HBV ، Heptovir): این به صورت مایعات یا قرص هایی است که شما یک بار در روز مصرف می کنید. اکثر مردم مشکلی با آن ندارند. اما اگر آن را به مدت طولانی مصرف کنید ، ممکن است ویروس دیگر به دارو پاسخ ندهد.

آدفوویر دیپیوکسیل ( هپسرا ): این دارو که به عنوان قرص مصرف می کنید برای افرادی که به لامیوودین پاسخ نمی دهند به خوبی کار می کند. دوزهای بالا می تواند باعث مشکلات کلیوی شود.

اینترفرون آلفا ( اینترون A ، روفرون A ، سیلاترون): این دارو سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می کند. شما حداقل 6 ماه آن را به صورت مرتب مصرف کنید این بیماری را درمان نمی کند بلکه باعث کاهش و درمان التهاب کبد می شود . اما این دارو می تواند احساس بدی را در شما ایجاد کند و افسرده شوید و اشتهای شما را کاهش دهد. همچنین میزان گلبول های سفید خون شما را کاهش می دهد ، که مبارزه با عفونت را بسیار سخت می کند .

 

 

نحوه پیشگیری از هپاتیت B

برای جلوگیری از شیوع عفونت هپاتیت B:

  • واکسن هپاتیت B را بگیرید (اگر قبلاً آلوده نشده اید)، این بهترین راه پیشگیری است و CDC آن را برای همه نوزادان متولد شده در ایالات متحده ، همه کودکان و نوجوانان زیر 19 سال که قبلاً این واکسن را تزریق نکرده اند و افراد در معرض خطر را ملزم به استفاده از آن می داند .
  • در هر زمان رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید.
  • هنگام تمیز کردن دیگران دستکش بپوشید ، مخصوصاً اگر مجبورید باند ، تامپون و ملافه را لمس کنید.
  • تمام بریدگی ها یا زخم های باز را بپوشانید .
  • تیغ ، مسواک ، ابزار مراقبت از ناخن یا گوشواره سوراخ شده را با کسی به اشتراک نگذارید .
  • بهتر است که غذای کودک را از قبل نجوید.
  • اطمینان حاصل کنید که هر گونه سوزن برای مواد مخدر ، سوراخ کردن گوش ، یا خال کوبی یا ابزارهایی برای مانیکور و پدیکور  به درستی ضدعفونی شده باشند .

هپاتیت B

 

عوارض هپاتیت B

اگرچه بیشتر افراد مبتلا به هپاتیت B مزمن احساس بیماری نمی کنند یا حتی می دانند که به آن مبتلا هستند مگر اینکه در مراحل آخر باشد ، بعضی از آنها عوارض جدی دارند. هپاتیت B مزمن می تواند منجر به موارد زیر شود:

– سیروز یا زخم کبد: این کار انجام کار برای کبد را دشوارتر می کند و در نهایت می تواند منجر به نارسایی کبد شود.

– سرطان کبد : اگر به هپاتیت B مزمن مبتلا هستید ، ممکن است پزشک شما را برای بررسی دقیق کبد ، سونوگرافی را تجویز کند .

– نارسایی کبدی : این زمانی است که کبد شما دیگر قادر به انجام کار خود نیست. همچنین ممکن است این بیماری را بیماری کبدی “مرحله نهایی” بنامید . این تنها در موارد شدید هپاتیت B مزمن اتفاق می افتد .

-بیماری کلیه : محققان دریافته اند که افراد مبتلا به سیروز ناشی از هپاتیت B ممکن است بیشتر به انواع خاصی از بیماری کلیوی مبتلا باشند .

 

 


بیشتر بدانید:

نحوه تسکین درد عصبی در بیماری ام اس


 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *